KW-70


Najciekawszym i najbardziej charakterystycznym modelem produkcji TRIO był KW-70. Pochodził z początków lat 60-tych i miał wystrój typowy dla lat 50-tych. Wyróżniał się wśród większości sprzętów produkowanych w tamtych latach niespotykanym „vintage” wyglądem utrzymanym w pastelowej kolorystyce. Elektronika KW-70 jest bardzo rozbudowana i nic nie można jej zarzucić. Na wejściu tunera FM znajduje się głowica z dwoma triodami 6AQ8 / ECC85, która zapewnia trzypunktowe przestrajanie. Jedna z sekcji ECC85 pracuje w układzie automatyki ARCZ. Po głowicy blok pośredniej częstotliwości na czterech lampach zakończony demodulatorem na duodiodzie próżniowej (czyli lampie) 6AL5 / EAA91.  Za tunerem znajduje sie blok dekodera MPX na lampach 7247 i 6AQ8 / ECC85 dostarczając sygnału stereo o dużej separacji. Ten model był modelem "światowym" i miał rozszerzony zakres UKF - 80 do 108 MHz. Prócz zakresu FM amplituner umożliwiał odbiór fal średnich 535 - 1605 kHz. Uzupełnieniem części odbiorczej tunera są dwa magiczne oka - lampy EM84 . Jedna z nich służyła do wskazania poziomu odbieranego sygnału TUNING BEAM, natomiast druga to wskaźnik sygnału MPX - STEREO INDICATOR. Na dwóch zdjęciach widać amplituner przy odbiorze stereo i bez tego sygnału. Używanie lampy jako wskaźnika sygnału MPX było nieczęsto praktykowanym rozwiązaniem, a KENWOOD tylko w tym jednym modelu to wykorzystał. Przedwzmacniacze korekcyjne na sygnał z gramofonów MAG / XTAL oraz głowicy magnetofonowej  TAPE HD  zbudowane były w oparciu o lampy 12AX7 / ECC83. Po nich następna ECC83 pracowała w bloku regulacji pasma i filtrów.  Jak każdy porządny sprzęt w tamtych czasach KW-70 zawierał filtry RUBMLE - dudnienia oraz NOISE czyli szumy. Miłym dodatkiem było wejście na słuchawki z wyłącznikiem głośników. By załączyć amplituner należało przekręcić gałkę z lewej strony skali - symetryczną do gałki strojenia. Lampy sterujące to 6AN8, a końcowe 7189 / EL84 / 6P14P. Wzmacniacz końcowy był typowym Push&Pull'e z ustawianym biasem. Kenwood nie stosował w swoich sprzętach żadnych układów do regulacji tego biasu i wszystkie lampy końcowe dostawały jednakowe napięcia na siatki pierwsze -14,8V. Zasilanie oparto na sprawdzonym rozwiązaniu w postaci podwajacza napięcia.
Kenwood stosował rozwiązania spotykane w tym modelu w praktycznie każdym innym modelu na lampach końcowych 7189, a preamp korekcyjny też był konstrukcją standardową. Producent podawał moc amplitunera na 32,5 W mocy muzycznej i 25 W mocy ciągłej. Oporność kolumn regulowana odpowiednim przyłączeniem kabelka zakończonego "widełkami" wynosiła 4, 8 lub 16 ohm. Możliwość pracy z kolumnami o oporności 4 ohm była w sprzętach japońskich (w odróżnieniu od amerykańskich) dość rzadka.








     





Powrót